Wydawca treści

ochrona lasu

Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.

Zagrożenia dzieli się na trzy grupy:

  • biotyczne (np. szkodliwe owady, grzyby patogeniczne, ssaki roślinożerne);
  • abiotyczne – ekstremalne zjawiska atmosferyczne (np. silne wiatry, śnieg, ulewne deszcze, wysokie i niskie temperatury);
  • antropogeniczne – wywołane przez człowieka (np. pożary, zanieczyszczenia przemysłowe, zaśmiecanie lasu).

Przeczytaj więcej o ochronie lasu

 

Ochrona przed owadami

Na bieżąco prowadzimy obserwacje  i prace prognostyczne dotyczące owadów, które potencjalnie mogą zagrażać istniejącym lasom. Aktualnie nie zaobserwowaliśmy istotnego zwiększenia owadów, jednak nie zaniedbujemy ciągłego monitorowania populacji owadów.

Ochrona przed zwierzyną

Szkody wyrządzane przez ssaki mają duży wpływ na jakość upraw i młodników. Inwentaryzacja uszkodzeń wykonana w roku 2015 wskazuje na zmniejszenie  się szkód istotnych w uprawach i młodnikach. Wdrożyliśmy program rozgradzania upraw i młodników sosnowych w celu rozproszenia uszkodzeń powodowanych przez jeleniowate. W celu zwiększenia bazy żerowej dla zwierzyny wykładamy drzewa zgryzowe w ramach zabiegów wycinania drzew przy realizacji zadań gospodarczych. Mimo tych działań musimy część nowo zakładanych upraw oraz domieszki  liściaste – głównie dęba grodzić siatką, aby umożliwić sadzonkom prawidłowy rozwój.  W celu obniżenia kosztów grodzeń wdrożyliśmy innowacyjną metodę grodzeń tymczasowych – mocowanie siatki do drzew za pomocą opasek. Zwiększenie liczebności populacji bobrów spowodowało wzrost ilości drzew uszkodzonych ogryzaniem i podtopieniem – szkody te mogą zagrażać ciągłości istniejących drzewostanów w różnym wieku.

Szkody wywołane przez czynniki abiotyczne

Lokalne wahania poziomu wód gruntowych, przymrozki wiosenne oraz okresy z mniejszą ilością opadów mają wpływ na kondycję upraw, młodników i starszych drzewostanów. W związku z tym czasami konieczne jest ponowne sadzenie drzewek, które zapewnia ciągłość istnienia lasu na powierzchniach uszkodzonych.

 

Zagrożenia antropogeniczne

Lasy Nadleśnictwa Kliniska charakteryzują się najwyższym, I stopniem zagrożenia pożarowego. Największe natężenie występowania pożarów występuje w miesiącach marzec, kwiecień, maj, z powodu wypalania traw, oraz latem, ze względu na penetracje lasu przez turystów i wysokie temperatury powietrza oraz niską wilgotność ściółki. Zagrożenie pożarowe zmniejsza się dopiero jesienią gdy spada temperatura a zwiększa się wilgotność ściółki.  Straty powstałe w wyniku pożarów często są niewymierne. W płomieniach giną liczne gatunki fauny i flory łąkowej i leśnej, następuje zubożenie przyrody.

Bardzo ważnym czynnikiem kształtującym zagrożenie pożarowe w poszczególnych porach roku są warunki meteorologiczne, takie jak: opady atmosferyczne, prędkość i kierunek wiatru, natężenie promieniowania słonecznego, temperatury powietrza i wilgotności powietrza. W sezonie palności codziennie określany jest stopień zagrożenia pożarowego, podawany na godz. 9.00  i 13.00. Przy wystąpieniu III (najwyższego) stopnia zagrożenia pożarowego i utrzymującej się przez co najmniej pięć kolejnych dni wilgotności ścioły leśnej mierzonej o godz. 9.00  poniżej 10 proc. nadleśnictwo obligatoryjnie wprowadza zakaz wstępu do lasu.

Największe zagrożenie pożarowe na terenach leśnych spowodowane jest jednak nieprzestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych przez ludzi przebywających w lesie. Z ustawy o lasach wynika m.in., że w lasach i 100 metrów od nich nie można używać otwartego ognia.

Nadleśnictwo Kliniska posiada system ochrony przeciwpożarowej złożony z punktu alarmowo-dyspozycyjnego przy biurze nadleśnictwa oraz systemu telewizji przemysłowej.

Nadleśnictwo Kliniska zalicza się do   I kategorii zagrożenia pożarowego – duże zagrożenie. Teren Nadleśnictwa Kliniska jest monitorowany przez system dwóch kamer telewizji przemysłowej umieszczonych na wieżach przeciwpożarowych: przy siedzibie Nadleśnictwa Kliniska oraz przy siedzibie Leśnictwa Cisewo.

Nadleśnictwo Kliniska dysponuje własnym samochodem gaśniczym Star.

oraz samochodem patrolowo-gaśniczym Toyota

Na terenie Nadleśnictwa Kliniska znajduje się  15 punktów czerpania wody

Pożary w 2015 roku:

  • Pożarów ogółem: 18
  • Powierzchnia pożarów ogółem: 0,55 ha
  • Przeciętna powierzchnia pożarów:  0,03 ha
  • Najwięcej pożarów:

Podstawowe zagrożenia :

  • linie kolejowe relacji Szczecin – Świnoujście  (S – N) oraz Szczecin - Stargard (W – E),
  • drogi:
    • ekspresowe i krajowe: nr 3 i nr 10,
    • wojewódzkie: nr 142 i inne.
  •  parkingi i miejsca postoju zlokalizowane przy drogach,
  • penetracja lasów przez lokalną ludność oraz turystów,
  • linie energetyczne.

W ramach programu dla przedsięwzięć służących ochronie i zrównoważonemu rozwojowi lasu „Budowa systemu przeciwpożarowego w Nadleśnictwie Kliniska i Rzepin" nadleśnictwo otrzymało dofinansowanie ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na zakup i montaż systemu telewizji użytkowej oraz budowy dwóch punktów czerpania wody na terenie leśnictwa Poczernin.

Lasy Państwowe są dostępne dla wszystkich - gwarantuje to ustawa o lasach. Nadleśniczy może wprowadzić okresowy zakaz wstępu do lasu, jeśli występuje duże zagrożenie pożarowe.