Wydawca treści Wydawca treści

Ochrona gatunkowa

Ochrona gatunkowa dotyczy najcenniejszych, unikatowych i rzadkich przedstawicieli flory i fauny. W Polsce ochroną ścisłą objętych jest 584 gatunków roślin, 90 gatunków grzybów i 732 gatunków zwierząt. 65 proc. gatunków dzikiej flory i fauny Polski to gatunki leśne.

Lasy Państwowe podejmują również własne inicjatywy ochronne. Pomagają wybranym gatunkom zwierząt i roślin zasiedlić miejsca, gdzie gatunki te wyginęły (tzw. reintrodukcje) lub gdzie są zagrożone wyginięciem (restytucje). Dotyczy to np. cisa, sudeckich jodeł, cietrzewia czy głuszca.

Szanse na przetrwanie ginącym gatunkom mają dać strefy ochronne dla wybranych gatunków zwierząt (m.in. wokół gniazd ptaków). Leśnicy są za nie szczególnie odpowiedzialni, ponieważ większość z nich znajduje się na gruntach zarządzanych przez LP.

 

W naszym nadleśnictwie występują 34 gatunki roślin chronionych. Ochroną ścisłą objętych jest 7 gatunków. Ochronie częściowej podlega kolejnych 27 gatunków.

Najcenniejsze gatunki roślin to m.in:

  • storczyk szerokolistny (Dactylorhiza majalis)
  • wiciokrzew pomorski (Lonicera periclymenum)
  • wrzosiec bagienny (Erica tetralix),
  • rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia),
  • bagno zwyczajne (Ledum palustre),
  • orlik pospolity (Aquilegia vulgaris),
  • długosz królewski (Osmunda regalis)

Na naszym terenie żyją też 64 gatunki zwierząt podlegających ochronie. Wśród nich ochronie ścisłej podlega 4 gatunki bezkręgowców, 6 gatunków płazów, 39 gatunków ptaków i 2 gatunków ssaków. Na szczególną uwagę zasługuje dudek (Upupa epos) - jeden z oryginalniejszych naszych ptaków. Wyróżnia się gliniastopomarańczowym ubarwieniem z czarno-biało pręgowanym grzbietem i skrzydłami oraz czarnym ogonem z białą przepaską. Na głowie ma długi ruchliwy czub z czarno zakończonych piór, który rozpościera wachlarzowato w chwilach zaniepokojenia.

W nadleśnictwie wyznaczono także strefy ochronne ostoi, miejsc rozrodu i przebywania rzadkich gatunków ptaków objętych ochroną gatunkową:

  • bielika (Haliaeetus albicilia) – 8
  • kani rudej (Milvus milvus) – 6
  • bociana czarnego (Ciconia nigra) - 4
  • włochatki (Aegolius funereus) - 5
  • kani czarnej (Milvus migrans) - 1

Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Lasy nadleśnictwa

Lasy nadleśnictwa

Nadleśnictwo Kliniska zarządza gruntami Skarbu Państwa o łącznej powierzchni 23863,44 ha.   

Lesistość w zasięgu terytorialnym (71 tys.ha) wynosi 33,4%

Lasy Nadleśnictwa tworzy 108 kompleksów. Pomimo pozornie dużej ilości kompleksów, Nadleśnictwo charakteryzuje się zwartymi lasami.

Grunty Nadleśnictwa położone są w sąsiedztwie dużych miast takich jak Szczecin, Stargard Szcz., Goleniów na terenie powiatu stargardzkiego, goleniowskiego, gryfińskiego i miasta Szczecin w niżej wymienionych gminach:

·                 Goleniów - 12 595,71 ha

·                 Kobylanka - 7103,08 ha

·                 Maszewo - 202,46 ha

·                 Stara Dąbrowa - 316,32 ha

·                 Stare Czarnowo - 27,84 ha

·                 Stargard  - 2930,87 ha

oraz w miastach:

·                  Szczecin - 651,58 ha

·                  Goleniów – 35,58 ha

Nadleśnictwo Kliniska jest nadleśnictwem jednoobrębowym o nazwie Kliniska w skład którego wchodzi 13 leśnictw: Jankowo, Zabrodzie, Rurzyca, Pucko, Strumiany, Załom, Poczernin, Sowno, Wielgowo, Cisewo, Niedźwiedź, Morawsko, Bącznik.

      Pod względem przyrodniczo – leśnym obszar ten wchodzi w skład I Krainy Bałtyckiej, dzielnicy Szczecińskiej, stanowiąc południową część Puszczy Goleniowskiej.
Rzeźba terenu Nadleśnictwa Kliniska ukształtowana została w stadiale pomorskim ostatniego zlodowacenia – w plejstocenie oraz po ustąpieniu lodowca w okresie  współczesnym-holocenie.

       Powierzchniową warstwę utworów geologicznych obszaru Nadleśnictwa tworzą przede wszystkim utwory czwartorzędowe głównie plejstoceńskie, zlodowacenia północnopolskiego (bałtyckiego), stadiału głównego, fazy pomorskiej. Znacznie mniejszą powierzchnię zajmują młodsze utwory-holoceńskie. Są to piaski rzeczne w dolinach cieków i osady organiczne. Część powierzchni zajmują utwory eoliczne. Okres ich powstania określa czwartorzęd nierozdzielny. Tworzyły się na przełomie plejstocenu i holocenu. 

       Grunty Nadleśnictwa położone są w typie klimatu Krainy Wielkich Dolin, w krainie Szczecińskiej. Charakteryzuje się on tym, iż jest bardziej morski, łagodniejszy. Klimat obszaru Nadleśnictwa jest korzystny dla rozwoju roślinności drzewiastej dzięki łagodnym temperaturom i dużej wilgotności powietrza (wpływ sąsiedztwa Zalewu Szczecińskiego).

       Gatunki liściaste w takich warunkach klimatycznych mogą zajmować gleby uboższe niż w głębi lądu, znajdując tu dobre warunki wegetacyjne. Średnia temperatura roczna wynosi blisko 90C, zaś długość okresu wegetacyjnego 215 – 220 dni. Częstym zjawiskiem, powstałym w wyniku przemieszczania się obszarów barycznych o znacznej różnicy ciśnień atmosferycznych, są powtarzające się cyklicznie wiatry huraganowe, powodujące znaczne szkody w drzewostanach Nadleśnictwa.

Nadleśnictwo Kliniska położone jest w dorzeczu rzeki Odry, w zlewniach rzeki Iny, rzeki Płoni, Jez. Dąbie oraz Jez. Miedwie.

Ogólnie można stwierdzić, że klimat obszaru nadleśnictwa jest korzystny dla rozwoju roślinności drzewiastej dzięki łagodnym temperaturom i dużej wilgotności powietrza.

Na zagrożenie środowiska przyrodniczego największy wpływ ma  obniżający się poziom wód gruntowych, zwierzyna płowa oraz szkodniki owadzie, Istotny negatywny wpływ na lasy Nadleśnictwa  Kliniska mają z uwagi na położenie czynniki antropogeniczne.