Gekennzeichneter Inhalt

LKP "Puszcze Szczecińskie"

Od 1 lipca 1996 roku Nadleśnictwo jest częścią Leśnego Kompleksu Promocyjnego „Puszcze Szczecińskie". Utworzenie Kompleksów Promocyjnych (LKP) było wyrazem nowego podejścia do zasad gospodarowania zasobami leśnymi. LKP powołano w celu wdrażania udoskonalonych zasad oraz metod działań gospodarczych  i ochronnych, a także prowadzenia edukacji przyrodniczo-leśnej społeczeństwa.

LKP "Puszcze Szczecińskie" zajmuje powierzchnię 61070 ha, obejmując swoim zasięgiem: Nadleśnictwo Kliniska, Nadleśnictwo Trzebież, Nadleśnictwo Gryfino (obręb leśny Rozdoły), Lasy Miejskie miasta Szczecina oraz Ośrodek Dydaktyczno-Muzealny "Świdwie".

Od 20 lat Leśny Kompleks Promocyjny przybliża społeczeństwu wiedzę o prowadzonej przez leśników gospodarce leśnej.

Leśny Kompleks Promocyjny "Puszcze Szczecińskie" obejmuje swoim zasięgiem trzy wielkie kompleksy leśne Puszcz: Bukowej, Goleniowskiej i Wkrzańskiej o bardzo zróżnicowanych warunkach przyrodniczo - leśnych.
     Najcenniejsze fragmenty leśnej przyrody chronione są w 2 parkach krajobrazowych - Szczecińskim Parku Krajobrazowym "Puszcza Bukowa" i Parku Krajobrazowym Doliny Dolnej Odry, 9 rezerwatach przyrody o łącznej powierzchni 1463 ha i w 7 zespołach przyrodniczo - krajobrazowych na powierzchni 971 ha. W 5 użytkach ekologicznych na powierzchni 267 ha chroniona jest także przyroda obszarów nieleśnych. Na terenie LKP występuje szereg gatunków objętych ochroną prawną: 100 gat. roślin, 35 gat. mszaków, 13 gat. porostów, 11 gat. grzybów oraz 230 gat. zwierząt, wśród których dla bielika, rybołowa, bociana czarnego, kani rudej i czarnej oraz orlika krzykliwego wyznaczono 81 stref ochronnych o pow. 6100 ha. Wyróżniono tutaj również łącznie 173 pojedyncze wiekowe drzewa różnych gatunków, głazy narzutowe oraz źródliska.
     Wszystkie formy ochrony przyrody pełnią ważną rolę w edukacji przyrodniczej a także badaniach naukowych. Zachowanie wartości przyrodniczych zadecydowało o zaliczeniu części terenu LKP do 5 obszarów Dyrektywy Ptasiej oraz 3 obszarów Dyrektywy Siedliskowej programu "Natura 2000".
    
Specyficznymi cechami LKP "Puszcze Szczecińskie" są:
- kompleks trzech zwartych obszarów puszczańskich o zróżnicowanych warunkach przyrodniczych,
- ważna pozycja tych obszarów w ogólnokrajowym systemie ochrony przyrody,
- zróżnicowane możliwości udostępniania lasów oraz prowadzenia edukacji leśnej,
- położenie w sąsiedztwie dużej aglomeracji miejskiej (Szczecin, Stargard Szczeciński, Goleniów, Gryfino, Police),
- w skład wchodzą lasy miejskie,
- położenie przy granicy polsko - niemieckiej.
     W lasach LKP każdy turysta i miłośnik przyrody znajdzie możliwość realizacji swoich pasji i upodobań. Na licznych szlakach turystycznych, konnych i rowerowych ścieżkach można aktywnie wypocząć w bliskim kontakcie z naturą. Obiekty i ścieżki edukacyjne dają możliwość pogłębiania wiedzy przyrodniczej w powiązaniu z jej realizacją w terenie. Każdy, nawet krótki spacer po lesie to wspaniała okazja do odprężenia i regeneracji sił do dalszej pracy i nauki.

 


Puszcza Wkrzańska

Puszcza Wkrzańska, to ogromy kompleks leśny rozciągający się po obu stronach granicy polsko-niemieckiej, na odcinku od Nowego Warpna do Kołbaskowa. Całkowita powierzchnia Puszczy wynosi 1550 km2  z czego po stronie polskiej znajduje się tylko 337 km2 . Jej nazwa wywodzi się od płynącej po niemieckiej stronie rzeki Wkry (niem. Uecer), a także plemienia Wkrzan zamieszkującego kiedyś te tereny. Lasy polskiej części Puszczy zajmują obszar pomiędzy zachodnią granicą Polski i Zalewem szczecińskim, a jej południowa część wchodzi  w granice Szczecina. Tereny te były zasiedlane już w czasach prehistorycznych czego świadectwem są m.in. obozowisko z VII-VI w p.n.e. w okolicach Tanowa, grodziska słowiańskie i kurhanowe cmentarzysko z IX w. koło Dobrej. Z późniejszych czasów pochodzi pałac w Stolcu, w którego parku rośnie największy cis na Pomorzu Zachodnim, o obwodzie niemal 2,5 m.

         Jest to obszar bardzo zróżnicowany przyrodniczo. W przeważającej części leży na terenie równinnym urozmaiconym jeziorami, rzekami, łąkami leśnymi, wydmami, bagnami, torfowiskami, a także osadami ludzkimi. Najbardziej wyraźny zespół wydm stanowią Komorze Góry, Piskowa Góra i Białe Wydmy. Większe obszary torfowiskowe znajdują się nad rzeczką Kariną i w okolicach jeziora Świdwie. Oprócz największego – jeziora Świdwie, występuje też kilka mniejszych tj. Piaski, Karpino, Głębokie, Bartoszewo oraz nadgraniczne Mysliborskie Małe, Myśliborskie Wielkie i Stoisko. Jeziora otaczają   w wielu miejscach torfowiska przejściowe i ekstensywnie użytkowane łąki. Ważniejszymi rzekami przepływającymi przez puszczę są Wkra  i Gunia oraz Randow. Około 80% powierzchni Puszczy to bory sosnowe. Porastają one prawie cała środkową i północną część. Na południu   i zachodzie więcej jest lasów mieszanych bukowo-sosnowych, a tam gdzie gleba jest bogatsza, nawet lite buczyny i dąbrowy. Na podmokłych gruntach rosną olszyny z domieszką brzozy. Znajdują się tutaj także torfowiska typu atlantyckiego z brzozą omszoną. Dzisiejsze lasy są     w przeważającej części sadzone przez człowieka, ale z zachowaniem naturalnych struktur gatunkowych i wiekowych. Świadczą o tym liczące ponad 150 lat starodrzewia sosnowe w południowej części Puszczy. Tam, gdzie formacją naturalną był las liściasty i mieszany, rosną stare okazy drzew, jak liczący 600 lat dąb Bogusława. Występuje tu wiele chronionych i rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Odnotowano tu obecność ponad 170 gatunków ptaków, w tym blisko 120 lęgowych. Najcenniejszym obiektem przyrodniczym Puszczy jest rezerwat przyrody „Świdwie" o pow. 891 ha obejmujący jezior Świdwie  i przyległe do niego bagna, pola i lasy. Jego znaczenie w europejskiej sieci korytarzy ekologicznych spowodowało zaliczenie Puszczy aż do trzech obszarów „Dyrektywy Ptasiej" – dokumentu regulującego ochronę gatunków i siedlisk w skali europejskiej.

         Większością Puszczy ( 24974 ha) zarządza nadleśnictwo Trzebież, zaś sam jej południowy skraj wchodzi w skład Lasów Miejskich Szczecina.


Puszcza Bukowa

Rozciągające się wzdłuż południowych granic Szczecina pasmo Wzgórz Bukowych pokrywa licząca 7 600 ha Puszcza Bukowa. Sięgające niemal 150 m.n.p.m. strome wzgórza pokryte są bukowymi i dębowymi lasami o najwyższej wartości gospodarczej i przyrodniczej. Są one pasmem starszych moren mocno przekształconych powierzchniowo przez ostatnie zlodowacenie. W ich wyniku przekraczające znacznie 100 m n.p.m. wzniesienia (najwyższe – Bukowiec – 149 m.n.p.m) zostały porozcinane siecią głębokich dolin, jarów i parowów, w obniżeniach terenu znajdują się oczka wodne i torfowiska, miejscami licznie występują głazy narzutowe. Wspaniałą ozdobą krajobrazu są liczne, mocno meandrujące potoki, z których największe to Choinówka, Rudzianka i Kłobucki potok. Łuskowata budowa geologiczna sprawiła, iż mamy tu do czynienia z ciekawym zjawiskiem zanikania strumieni. W granicach Puszczy znajduje się 13 jezior, z których największe to Jezioro Binowskie (52,4 ha) i Jezioro Glinna ( 75,6 ha), połączone siecią cieków wodnych z innymi mniejszymi jeziorkami. Na północno-zachodnim skraju Puszczy znajduje się malownicze Jezioro Szmaragdowe (2,6ha), które powstało w miejscu zalanej w 1925 roku kopalni wapieni kredowych.

         Urozmaicona rzeźba terenu oraz różnorodne warunki mikroklimatyczne uwarunkowały kształtowanie się różnych siedlisk, co z kolei umożliwiło wykształcenie się rozmaitych zbiorowisk roślinnych. Największa powierzchnię na terenie Puszczy zajmują oczywiście lasy, a ich najważniejszym składnikiem jest buczyna pomorska. Drugim pod względem zajmowanej powierzchni gatunkiem jest dąb, w wielu miejscach występują także olsze, graby, jesiony, brzozy. W zachodniej części puszczy, w miarę zbliżania się do doliny Odry szybko zwiększa się udział sosny. Miejscami występują też sztucznie wprowadzone do drzewostanów świerki i modrzewie. Gatunki takie jak wiąz, osika czy jawor są znacznie rzadsze i występują na ogół tylko w formie jednostkowych domieszek. domieszek obniżeniach terenu występują liczne, choć niewielkie torfowiska niskie i przejściowe. Wyróżniono tutaj 13 leśnych i 73 nieleśne zespoły florystyczne z 1100 gatunkami roślin naczyniowych, naczyniowych tym 58 prawnie chronionymi i 175 gatunkami fauny prawnie chronionej. Najcenniejsze wartości przyrodnicze chronione są w sześciu rezerwatach leśnych na powierzchni 537 ha.

       W położonym na południowym skraju Puszczy Bukowej Ogrodzie Dendrologicznym w Glinnej rośnie wiele gatunków egzotycznych drzew i krzewów, nigdzie indziej nie przetrzymujących warunków naszych zim. Rośnie tutaj ponad 1100 egzemplarzy niemal 650 gatunków drzew i krzewów. Szczególnie bogato reprezentowana jest dendroflora Ameryki Północnej oraz Azji Południowo-Wschodniej.

         Dla ochrony walorów krajobrazowych tego obszaru w roku 181 utworzono Szczeciński Park Krajobrazowy „Puszcza Bukowa", a od roku 2005 Puszcza wchodzi w skład obszarów Dyrektywy Siedliskowej sieci NATURA 2000. Teren Puszczy Bukowej jest zarządzany przez Nadleśnictwo Gryfino, jedynie jej północno-zachodni skraj stanowi własność Gminy Miasto Szczecin.


Puszcza Goleniowska

Rozległa, polodowcowa równina ciągnąca się wzdłuż wschodnich wybrzeży Jeziora Dąbie i roztoki Odrzańskiej jest w znacznej części pokryta przez liczącą niemal 60 000 ha Puszczę Goleniowską. Tworzą ją głównie porastające dość ubogie piaszczyste gleby bory sosnowe   z nielicznymi fragmentami lasów dębowych, bukowych, olszowych   i jesionowych. Charakterystyczną cechą tutejszego krajobrazu jest przecinająca Puszczę z północy na południe dolina rzeki Iny wraz z pasmem urokliwych śródleśnych łąk, na których występuje wiele ciekawych zbiorowisk łąkowych i bagiennych, bagiennych znacznej części uznanych za użytki ekologiczne. Bardzo ciekawą rzeką jest też Gowienica, która w swym środkowym biegu meandrując w głębokich wąwozach tworzy krajobrazy wyjątkowej urody. Występuje tu też kilka niedużych jezior: Ostrowo, Przybiernowskie, Długie, Trzęsacz, Lewino  i Zieloczyn. Liczne obniżenia terenu, szczególnie w południowej części, zajmują rozległe torfowiska z bogata florą, z licznymi gatunkami rosiczek i storczyków. „Herbowym" ptakiem tego obszaru jest coraz pospolitszy żuraw, najlepiej widzialny i słyszalny w trakcie wiosennych godów.

         Ubogie gleby tego obszaru spowodowały, że obszar Puszczy przez stulecia służył głównie jako teren polowań książąt zachodniopomorskich. Świadectwem tych czasów jest istniejący do dziś zameczek myśliwski w Dąbiu. Sprzyjająca łowom obfitość zwierzyny pozostała do dzisiaj – nadal występują tu licznie niemal wszystkie gatunki zwierząt łownych. Rozległe i bezludne bory w okresie wojny trzydziestoletniej stały się siedzibą rozbójniczych band. Podobno, skutkiem tego podróżni korzystający z przebiegających tędy ważnych szlaków dyliżansowych, wyposażeni byli przez obsługę w pistolety, aby mogli bronić się w razie napadu. Dopiero z początkiem XVIII wieku rozpoczął się organizowany przez państwo pruskie proces stopniowego zasiedlania tych terenów. Związane z nimi karczunki lasów w pierwszej kolejności dotknęły rosnące na żyźniejszych siedliskach lasy liściaste i mieszane. Przyczyniło się to do powstania dzisiejszej dość ubogiej   i monotonnej struktury lasów Puszczy Goleniowskiej. Dla przywrócenia naturalnego charakteru drzewostanów, od kilkudziesięciu już lat na bardzo dużą skalę prowadzi się tu ich przebudowy, polegające na wprowadzaniu różnych gatunków drzew liściastych tam gdzie rosnąca dotąd sosna zajmuje niewłaściwe dla niej siedliska. Lasy Nadleśnictwa Kliniak zaliczone zostały do dwóch obszarów dyrektywy ptasiej oraz dwóch obszarów Dyrektywy Siedliskowej sieci natura 2000. Puszcza goleniowska jest również jednym z najważniejszych miejsc występowania bielika w Polsce. Dla ochrony tego gatunku i innych dużych ptaków drapieżnych – rybołowa, kani rudej i czarnej oraz orlika krzykliwego utworzono 57 stref o powierzchni 3182 ha. Jest to obszar bardzo atrakcyjny dla rekreacji ze względu na walory zdrowotne sosnowych borów oraz doskonałe możliwości zbioru jagód i grzybów. Lasy puszczy goleniowskiej zarządzane są przez Nadleśnictwa: Kliniska, Goleniów, Rokita i Nowogard. Wchodząca w skład LKP „Puszcze Szczecińskie" południowa część Puszczy zarządzana przez Nadleśnictwo Kliniska liczy 23 844 ha powierzchni, zaś jej południowy skraj tworzy największy kompleks Lasów Miejskich miasta szczecina położonych po prawej stronie Odry – Uroczyska Dąbie, Wielgowo  i Jezierzyce.